Συλλέκτης Μεθυσιών

Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένας περίεργος τύπος που άκουγε στο όνομα Malcom.

Παρότι ζούσε σε έναν κόσμο που όλοι τον αποκαλούσαν, Γη, ήξερε πολύ καλά ότι δεν ήταν αυτός ο κόσμος η γενέτειρα του.

Ο Malcom είχε έρθει από έναν μακρινό πλανήτη που λεγόταν “O”. Σε αυτόν τον πλανήτη, όλα ήταν διαφορετικά από ότι είχε δει μέχρι τώρα ο Malcom στην γη και παρότι ποτέ δεν είχε ζήσει αρκετά εκεί για να του αρέσει είχε μέσα του τις μνήμες των προγόνων του για να ξέρει ότι σε αυτόν τον κόσμο τον είχε φέρει μια κατάρα.

Στον μακρινό πλανήτη “O”  όλοι ζούσαν ξένοιαστα και ειρηνικά και δεν χρειαζόταν να κουραστούν για οτιδήποτε έκαναν. Γιατί πολύ απλά είχαν υπερδυνάμεις.. Σε αυτόν τον πλανήτη δεν υπήρχαν εγκληματίες, δολοφόνοι, κλέφτες και οποιαδήποτε άλλη μορφή κακίας. Δεν υπήρχε καν ο όρος ψέμα.

Όμως ας επιστρέψουμε στον Malcom και στον πλανήτη γη...

 Ο Malcom ζούσε μόνος του σε ένα ετοιμόρροπο βρώμικο διαμέρισμα σε μια ετοιμόρροπη βρώμικη πόλη. Σε αυτή την πόλη υπήρχαν εγκληματίες, δολοφόνοι, κλέφτες και σίγουρα πολλοί ψεύτες. Κάθε μέρα που περνούσε σιχαινόταν όλο και περισσότερο αυτόν τον κόσμο. Όμως ήταν εγκλωβισμένος σε αυτήν την στρατόσφαιρα με λιγοστά πράγματα να μπορεί να κάνει για αυτό.

Είχε αποφασίσει εδώ και καιρό ότι μέχρι να γυρίσει στον αγαπημένο του πλανήτη “O” θα περνούσε την κάθε μέρα του στον πλανήτη γη πολεμώντας το κακό και όχι επειδή αγαπούσε τους ανθρώπους για ακριβώς τον αντίθετο λόγο. Διότι και ο Malcom είχε ιδιαίτερες δυνατότητες.. δυνατότητες που μεγάλωναν περισσότερο με την ρήξη του Ήλιου. Κάθε απόγευμα που νύχτωνε, ο Malcom τριγυρνούσε στα σκοτεινά στενά της πόλης αναζητώντας την δράση που μπορεί να κρυβόταν μέσα τους.

Όμως δεν ήταν ανίκητος ο Malcom .. είχε αδυναμίες .. και πολλές μάλιστα. Η ζωή του στην γη τον είχε αποδυναμώσει με τα χρόνια και το μόνο μέρος που μπορούσε να αντλήσει απεριόριστη δύναμη ήταν  το γωνιακό μπαρ του Λουί.

Κάθε βράδυ το επισκεπτόταν πριν την μεγάλη εξόρμηση του στους δρόμους της ετοιμόρροπης πόλης. Υπήρχε όμως ένα μυστικό πίσω από αυτήν την επίσκεψη, ένα μυστικό που μέχρι τώρα μόνο η σερβιτόρα του Λουί μπαρ το είχε παρατηρήσει αν και δεν ήξερε ακόμα όλη την αλήθεια. Η Λίνο, η σερβιτόρα έκανε απλά υποθέσεις.. αθώες υποθέσεις. Μια κοπέλα σαν την Λίνο μόνο τέτοιες μπορούσε να κάνει.

Ο Malcom σχεδόν στενοχωριόταν να βλέπει την αθωότητα της να εξελίσσεται κάθε μέρα καθώς του θύμιζε όλο και περισσότερο τον αγαπημένο του πλανήτη “O” και τους ανθρώπους του. Σχεδόν ένιωθε τύψεις όταν της έκλεβε λίγη από την αθωότητα της στην προσπάθεια του να θυμηθεί πως ήταν κάποτε.. και ας μην είχαν περάσει πολλά χρόνια από τότε.

Εκείνο το βράδυ στεκόταν στην γωνία του μπαρ του Λουί κοιτώντας τους ανθρώπους γύρω του και προσποιούταν ότι έπινε το ποτό που του είχε βάλει η Λίνο. Έψαχνε απεγνωσμένα την επόμενη πηγή ενέργειας του, τον πιο μεθυσμένο άνθρωπο. Κάθε βράδυ πριν καν συλλέξει την δύναμη του θνητού που θα βρισκόταν στο διάβα του προσπαθούσε να μαντέψει πια δύναμη θα του έδινε χωρίς καν να το γνωρίζει. Πλέον δεν μπορούσε να το νιώσει όσο και να ήθελε, αυτή η βρόμικη καταραμένη πόλη τον είχε τυφλώσει για τα καλά.

Πόσο χαζοί ήταν οι άνθρωποι..σκέφτηκε φευγαλέα, ούτε καν γνώριζαν.. μα πόσο χαζοί ήταν αυτοί οι γήινοι..

Η Λίνο τον πλησίασε και για έναν παράδοξο λόγο πάγωσε.. Πότε μα ποτέ δεν άφηνε τους ανθρώπους να τον πλησιάσουν περισσότερα από τον διάφανο τοίχο που είχε σηκώσει. Και ο τοίχος αυτός δεν ήταν φανταστικός. Τον έριχνε μόνον όταν έπρεπε να διαλύσει ένα ακόμα κατακάθι και απλά και μόνο για αυτόν τον λόγο. Τον κοίταξε με περιέργεια και δεν του έδειξε καμία συμπάθεια όταν του γέμισε το ποτήρι με το νερό του που είχε αδειάσει μπροστά του.

Τον ενόχλησε αυτή η αντιπάθεια που του έδειχνε, όχι επειδή ενδιαφερόταν απλά γιατί τον νευρίαζε που ενώ έκανε ότι μπορούσε για να κρατήσει αυτήν την πόλη καθαρή αυτή τον κοιτούσε ύποπτα. Της έριξε μια άγρια ματιά και αυτή έφυγε γρήγορα από κοντά του χύνοντας λίγο νερό στο ξύλινο πάτωμα του Λουί μπαρ. Τον φοβόταν.. ωραία σκέφτηκε..

Η βραδιά του στο Λουί μπαρ είχε τελειώσει. Είχε βρει τα επόμενα δύο θύματα του που τώρα έβγαιναν τρεκλίζοντας το μπαρ. Άφησε γρήγορα πάνω στο τραπέζι τα ανθρώπινα χρήματα και τους ακολούθησε έξω.

Η αλήθεια ήταν ότι δεν χρειαζόταν να βιαστεί διότι παρότι είχε δυνάμεις αυτοί οι τύποι ήταν τόσο χάλια που θα τους έφτανε και ένας κουτσός γέρος. Όμως ήταν τόσο ανυπόμονος να σκοτώσει κάτι..

Τους ακολούθησε αθόρυβα και όταν τους είδε να περνάνε ένα βρώμικο στενό σήκωσε τα χέρια του παράλληλα τους και χωρίς να τους αγγίξει τους εκτίναξε μέσα στο στενό..

Οι δύο άντρες έπεσαν λιπόθυμοι. Στάθηκε από πάνω τους σηκώνοντας για μια ακόμη φορά τα χέρια του , το ένα πάνω στο έναν άντρα και το άλλο στον άλλον. Τότε είδε το πράσινο φώς να βγαίνει μέσα από τον άντρα και να αιωρείται παιχνιδιάρικα από πάνω του και στο τέλος να καταλήγει στα υποτιθέμενα σωθικά του.. τότε ένιωσε την δύναμη να εισχωρεί βαθιά μέσα του.. ήταν η δύναμη του δέντρου..

Ο Malcom χαμογέλασε από ικανοποίηση αυτή ήταν μια δύναμη που σπάνια έβρισκε στους θνητούς, προφανώς αυτός ο άντρας ζούσε σε δάσος.. ταρακούνησε το χέρι του τελειώνοντας από τον πρώτο άντρα και γύρισε ελαφρά προς τον δεύτερο. Αυτή την φορά το φώς ήταν γαλάζιο και όταν μπήκε μέσα του η δύναμη έβλεπε τα πάντα ξεκάθαρα.. ήταν η δύναμη της όρασης.

Φεύγοντας και εγκαταλείποντας τους δύο άντρες στο απαίσιο βρώμικο δρομάκι είχε ακόμα το χαμόγελο ικανοποίησης ζωγραφισμένο στα χείλη του και χωρίς να ρίξει δεύτερη ματιά πίσω του ξεκίνησε τρέχοντας προς την απειλή της νύχτας.

«Καλή ψαριά» μονολόγησε καθώς έτρεχε με ταχύτητα του φωτός.. οι περαστικοί ούτε καν τον αντιλαμβανόντουσαν και η δίψα για δράση τον απογείωνε για μια ακόμη βραδιά..

Δεν του πήρε πολύ ώρα μέχρι να βρει αυτό που του χρειαζόταν.. Άλλωστε αυτή η πόλη ήταν γεμάτη από απατεώνες. Σε ένα σοκάκι δύο ληστές είχαν στριμώξει έναν άντρα απειλώντας τον με μαχαίρι να τους δώσει ότι είχε και δεν είχε αλλιώς θα του ξέσκιζαν το λαρύγγι.

Στο άκουσμα αυτόν τον λέξεων ο Malcom αηδίασε «Φτιάξτε μου την μέρα μηδαμινά σκουλήκια» ψιθύρισε πιο πολύ στον εαυτό του και με αργά βήματα άρχισε να πλησιάζει όλο ένα και περισσότερο τους ληστές.

Ήξερε καλά ότι εάν τους αιφνιδίαζε από πίσω θα είχε το πλεονέκτημα και θα του έμενε και λίγος χρόνος να τους βασανίσει.

Όταν πλέον είχε φτάσει από πίσω τους είδε ολοκάθαρα τον τρομοκρατημένο άντρα να τον κοιτάζει..ο Malcom του χαμογέλασε με το μοναδικό διεστραμμένο χαμόγελο του και σε κλάσματα δευτερολέπτων είχε πιάσει τον έναν ληστή από τον λαιμό αναποδογυρίζοντας και τον άλλον τον είχε εκσφενδονίσει στον απέναντι τοίχο.

Γύρισε στον φοβισμένο άντρα που στηριζόταν με όση δύναμη του είχε απομείνει στον τοίχο και του έκανε ένα νόημα με το κεφάλι του να φύγει. Ο απεγνωσμένος άντρας άρχισε να τρέχει αμέσως και δεν γύρισε ούτε να κοιτάξει πίσω του.

«Και τώρα οι τρεις μας» είπε χαιρέκακα ο Malcom και το χαμόγελο δεν έφυγε στιγμή από τα χείλη του «Για να δούμε πόσο κακοί είστε τώρα» είπε ξανά τονίζοντας την λέξη “κακοί”. Το σκοτάδι έπνιξε το σοκάκι και μαζί του έπνιξε και τις κραυγές των δύο απερίσκεπτων ληστών. Πολλοί θα μπορούσαν να φανταστούν τι τους έκανε ο Malcom λίγοι όμως ήξεραν..